Arnold Lobel, "Żabek i Ropuch. Przyjaźń"
Jedna z lepszych ksiazeczek dla dzieci jakie w zyciu czytalam.
Nasuwa sie pytanie z tytulu wpisu: Kto wybral dla mnie Zabka i Ropucha? Oni sami. To wlasnie te wdzieczne stworzenia wybraly za mnie, dla mnie lekture na dzisiejszy wieczor. Ostatnia ksiazka, ktora mi sie tak szybko czytalo (i swietnie) byly Szczurynki, Olgi Gromyko. Nawet Basnioboru tak plynnie nie polknelam. Ogolnie rzecz ujmujac: to ja kocham zwierzaki. Szczurki i Zaby najbardziej. Moga byc koty, psy, chomiki, i inne futerkowce.
Calosc tej ksiazeczki stanowia krotkie opowiadanka, raczej bajki, dla dzieci. Z pieknymi ilustracjami. Kazda historyjka ma konkretny przekaz. Mysle, ze nadaje sie do wielokrotnego czytania. Nie mowie tu o tresciach zawartych miedzy wierszami, bo o takie trudno w bajeczkach dla dzieci. Ale bardziej o uniwersalnosci wiekowej. Skoro ja sie dobrze bawilam podczas czytania, to znaczy, ze kazdy znajdzie cos dla siebie. No chyba, ze nie lubicie zab. Zdecydowanie polecam.
